Search the resting place of Polish airmen

The database contains 6008 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

WŁADYSŁAW Maciej
DRECKI



Updated: 2012-05-29,
Official Number
P-0213

Rank
polski: kpt.pil./152 DM RAF/
brytyjskiF/Lt

Date of birth
1915-05-19

Date of death
1943-09-13

Cemetery
mapa
Catania War Cemetery, Sicily
Wsp. 37.46271192, 15.0388362

Grave
Plot I Row K Grave 48.
Photo of grave

Country
Włochy

Period
World War II

Source
"Księga lotnikó polskich..." O. Cumft, H.K. Kujawa
"Ku czci..." Zbiorowa
"Polskie Siły Powietrzne..." T.J. i Anna Krzystek
Zdjęcia: Kasia, Kuba i Michał Bocheńscy    
    
Biogram:    
Urodził się 19 maja 1915 r. w Słupii w woj. kieleckim jako syn Mieczysława i Janiny z Dulębów. Szkołę średnią w Kielcach ukończył egzaminem dojrzałości typu humanistycznego. 21 września 1936 r. został przyjęty do Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Choć zainteresowanie samolotami przejawiał od najmłodszych lat, rodzina - z babcią na czele - była przeciwna jego wstąpieniu do lotnictwa. Dopiero po jej śmierci Maciek (bo na co dzień znany był pod tym imieniem) przeniósł się 3 stycznia 1937 r. do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, gdzie wykazał m.in. duże zdolności strzeleckie. Kurs wyższego pilotażu myśliwskiego w Ułężu, trwający od 5 kwietnia1939 r., ukończył 10 czerwca. Następnie otrzymał przydział do 111 Eskadry Myśliwskiej 1 Pułku Myśliwskiego w Warszawie, jeszcze jako podchorąży. Choć promocję na podporucznika dostał ze starszeństwem 1 sierpnia, odpowiedni rozkaz dotarł do Pułku dopiero 31 sierpnia, tuż przed wybuchem wojny. Od 1 września, latając w składzie Brygady Pościgowej, brał udział w walkach nad Warszawą wykonując 10 lotów bojowych. 4 września po południu podczas walki z 21 Ju 87 z I./StG 1 w okolicy Puszczy Kampinoskiej jego samolot został uszkodzony, prawdopodobnie przez jednego z dwóch strzelców pokładowych: Gefr. Bohla lub Uffz. Lichtensteina. Ranny w nogę i rękę zdołał wrócić do Zaborowa i rozbił samolot przy ładowaniu, raniąc twarz o przyrządy. Wkrótce potem, mimo jego protestów, ze względu na obrażenia przetransportowano go do szpitala im. Marsz. Piłsudskiego, gdzie zoperował go przyjaciel rodziny Michał Grodzki. Około 6 września przewieziony został do Chełma, skąd odebrała go matka. 16 września udało mu się dołączyć do ewakuującej się eskadry i 18 września przekroczyć granicę rumuńską w Śniatyniu. Za udział w Kampanii Wrześniowej został odznaczony Krzyżem Walecznych.     
29 października dotarł do Francji, by miesiąc później znaleźć się w Lotniczej Stacji Zbiorczej w Salon. 5 marca 1940 r. w grupie mjr. T. Halewskiego został skierowany do ośrodka szkoleniowego w Cazaux, gdzie latał na samolotach Loire 45 i 46. Po kapitulacji Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii, do której dotarł 20 czerwca 1940 r.     
Początkowo przebywał w polskiej bazie lotniczej w Blackpool. Potem, po przejściu przez Central Flying School w Upavon i 6 OTU w Sutton Bridge, 24 marca 1941 r. pojawił się na sześć dni w 317 "Wileńskim" Dywizjonie Myśliwskim. Następnie wysłany został kurs doskonalenia myśliwskiego w 56 OTU. 8 kwietnia powrócił do 317 DM, ale już 17 kwietnia przesunięto go do 303 DM.     
    
28 czerwca 1941 r. podczas operacji Circus 26 zgłosił zestrzelenie dwóch Me 109. Niestety, z braku paliwa musiał skakać ze spadochronem, ale został wyłowiony z Kanału. 20 sierpnia 1941 r. został przeniesiony do 306 "Toruńskiego" Dywizjonu Myśliwskiego, gdzie latał w Eskadrze B, dowodzonej przez F/Lt S. Skalskiego. 1 września 1941 r. awansowano go do stopnia porucznika, a 20 lutego 1942 r. przeniesiono do 317 DM. Tu skończył pierwszą turę lotów bojowych i l czerwca 1942 r. został oddelegowany na stanowisko instruktora w 58 OTU, gdzie przebywał do 15 grudnia. Następnie krótko, bo do 20 lutego 1943 r., latał w 315 "Dęblińskim" Dywizjonie Myśliwskim.     
Zgłosił się na ochotnika do zespołu udającego się do Afryki i został zakwalifikowany do pierwszego składu.     
W czasie pobytu w PFT zgłosił zestrzelenie jednego Me 109 (20 kwietnia 1943 r.), oraz uszkodzenie jednego Me 109 (20 kwietnia).     
Po rozwiązaniu "Cyrku", jako jeden z trzech pilotów - obok S. Skalskiego i E. Horbaczewskiego - zgłosił chęć pozostania w brytyjskich jednostkach na dowódczych stanowiskach. 15 czerwca 1943 r. wraz z 244 Skrzydłem przeniósł się na Maltę, gdzie został przydzielony, razem z pozostałymi dwoma pilotami, do 601 Dywizjonu Myśliwskiego. Wkrótce potem Skalski objął dowództwo tej jednostki.     
8 sierpnia 1943 r. Drecki został oddelegowany do 152 Dywizjonu Myśliwskiego, na prośbę jego nowego dowódcy S/Ldr Bruce'a Ingrama, by objąć dowództwo Eskadry B.1 września otrzymał promocję na kapitana. 11 września 1943 r. odniósł swoje czwarte i ostatnie zwycięstwo, zestrzeliwując w rejonie Monte Corvino kolejnego Me 109.     
13 września 1943 r. podczas startu do kolejnego lotu tego dnia z lotniska Milazzo East, pękła opona w pilotowanym przez niego samolocie Spitfire VC nr ES 112 UM-U. Nie mogąc skorygować znoszenia, zaczepił lewym skrzydłem swego samolotu o nos Spitfire'a PR. XI nr MB 778 z 683 Dywizjonu RAF, zaparkowanego zbyt blisko pasa. Jego samolot miał podwieszony 90-galonowy zbiornik paliwa, który eksplodował. Drecki poniósł śmierć na miejscu. Został pochowany na tym lądowisku. Blisko rok później, 24 czerwca 1944 r., został ekshumowany i zwłoki przeniesiono na brytyjski cmentarz wojskowy w Katanii, gdzie spoczywają do dzisiaj.     
Odznaczony był czterokrotnie Krzyżem Walecznych, a pośmiertnie srebrnym Krzyżem Virtuti Militari nr 8659.     
    
Cyrk Skalskiego. Przyczynek do monografi, G.Sojda, G.Śliżewski. Warszawa 2009
Gallery
Fotka Fotka Fotka Fotka
 
 
 
?>