Search the resting place of Polish airmen

The database contains 6034 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Janusz
De Beaurain



Updated: 2012-06-20,
Official Number
P-0270

Rank
gen.bryg.pil.obs.inż./DSP/

Date of birth
1893-12-25

Date of death
1959-12-23

Cemetery
mapa
Edinburgh (Corstorphine Hill) Cemetery
Wsp. 55.948942, -3.291898

Grave
Grave No. B1514
Photo of grave

Country
Wielka Brytania

Period
The post war period

Source
"Polskie Siły Powietrzne..." T.J. i Anna Krzystek
Zdjęcie: Marek Przybylowicz.    
    
Janusz de Beaurain urodził się w syrenim grodzie 25 grudnia 1893 r. Studia ukończył we Lwowie na tamtejszej Politechnice. W okresie od sierpnia 1914 do 1916 r. służył Legionach Polskich. Ale nim znalazł się wśród spadkobierców Ikara?Został artylerzystą. Z chwilą tworzenia oddziału aeronautycznego, został odkomenderowany do austriackiej szkoły lotniczej. Po jej ukończeniu jako obserwator lotniczy został wysłany na front włoski. Od maja do sierpnia 1917 r. ponownie służył w 1 Pułku Artylerii Legionów. Po odmowie złożenia przysięgi na wierność cesarza Austrii związał się z Polską Organizacją Wojskową. W 1918 r. uczestniczył w przejęciu lotniska Lewandówka z rąk austriackich. Walczył w obronie Lwowa. Razem z pilotem Stefanem Basterem uczestniczył jako pierwszy w locie bojowym polskiego samolotu wojskowego. W czasie tego bombardował pozycje ukraińskie. 12 listopada 1918 r. podczas lotu został ranny. Po wyleczeniu z ran został szefem sztabu dowództwa Wojsk Lotniczych. Tego samego roku w maju objął stanowisko zastępcy Inspektora Wojsk Lotniczych. W latach 1919 - 1920 został zastępcą szefa Departamentu Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. W latach 1920-1921 studiował w z Wyższej Szkoły Lotniczej w Paryżu. Po powrocie do Polski związał się z rozwijającym o francuskie wzorce polskim przemysłem lotniczym. Przez cztery lata 1928-1932 pracował w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa. W kwietniu 1929 r. mianowany został dowódcą Grupy Aeronautycznej w Warszawie. Od listopada 1935 r. był zastępca dowódcy lotnictwa. Na sześć miesięcy przed wybuchem II wojny światowej został odwołany z zajmowanego stanowiska. Mimo usilnych zabiegów nie dane było mu walczyć. Po klęsce wrześniowej znalazł się po raz drugi na gościnnej ziemi francuskiej. Odbył w tym okresie niezbędny staż w lotnictwie francuskim. Z polecenie generała Sikorskiego nie został przyjęty do służby. Po upadku ? kapitulacji sojuszniczej Francji, ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Do stycznia 1942 r. pozostawał bez przydziału. O dalszych jego losach ? przydziale miał zadecydować szef Sztabu Naczelnego Wodza. W styczniu 1942 r. został przeniesiony w stan nieczynny. Aby po śmierci generała Sikorskiego przejść do służby czynnej. Z tej trafił po raz drugi do dyspozycji Naczelnego Wodza. Ten jednak nie kwapił się aby Janusz mógł wesprzeć Polskie Siły Powietrzne osobą własną. Nie odegrał więc większej roli wśród polskich pilotów na Wyspie Ostatniej Nadziei. Zmarł. 23 grudnia 1959 r. w Szkocji.    
    
Konrad RYDOŁOWSKI    
 
Napisali...
  • 2016-12-23 Andrzej Lewandowski
    Oprócz Politechniki Lwowskiej ukończył też studia w Ecole Superieure d'Aeronautique w Paryżu.
  • 2016-12-23 Andrzej Lewandowski
    Odznaczenia: VM V kl., Krzyż Niepodległości, Order Odrodzenia Polski, KW 4-krotnie, Polowa Odznaka Obserwatora i inne.