Search the resting place of Polish airmen

The database contains 6114 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Zdzisław Władysław
Górecki



Updated: 2017-10-01,
Rank
ppłk rez.pil./instr. SPL/

Date of birth
1914-06-14

Date of death
2017-02-12

Cemetery
Grave
Rodzinny
Photo of grave

Country
Polska

Period
The post war period

Source
Info. o zgonie i miejscu pochówku: Marcin Arbuz via W. Grudniak    
Zdj. portret.: Zb. Charytoniuk    
Zdj. grobu: W. Grudniak
"Złamana szabla" M. Gajewski - Gapa nr 11/2014, www.dziennikwschodni.pl     
    
Górecki Zdzisław Władysław (dwóch imion) urodził się w m. Kazimierz Dolny w rodzinie Leona i Walerii (z d. Doraczyńska) Góreckich (W. Grudniak).
Zdzisław Górecki urodził się 14 czerwca 1914 roku w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą. Szkołę Powszechną ukończył w Równem na Kresach dokąd w 1918 roku, w poszukiwaniu pracy rodzina Góreckich przeprowadziła się z Kazimierza Dolnego. Po ukończeniu Szkoły Powszechnej przeprowadził się do stryja aby rozpocząć naukę w Gimnazjum im. ks. A. J. Czartoryskiego w Puławach. Po ukończeniu gimnazjum, w 1931 roku zgłosił się do Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 1 w Koninie i ukończył ją z najlepszym wynikiem w swoim roczniku. Od października 1934 do maja 1936 roku był instruktorem w Szkole Podoficerskiej I Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 9 Dywizji 22 Pułku Piechoty w Siedlcach. W 1936 roku zgłosił się na Wojskowy Obóz Szybowcowy w Ustianowej. Został przyjęty, a samo szkolenie przeszedł bez problemów. Wykazując się wysokimi umiejętnościami oraz dobrym zdrowiem. We wrześniu 1936 roku Górecki został skierowany do Szkoły Pilotów 5 Pułku Lotniczego w Lidzie.
W 1937 roku po ukończeniu kursu pilotażu dla podoficerów, udowadniając po raz kolejny swoje umiejętności został jako jeden z najlepszych pilotów skierowany do Wyższej Szkoły Pilotażu w Grudziądzu. Zdzisław Górecki pozytywnie zakończył szkolenie stając się pełnoprawnym pilotem myśliwskim, a następnie został skierowany z powrotem do swojego macierzystego 5 Pułku Lotniczego w Lidzie. W marcu 1938 roku w związku z polsko-litewskimi napięciami dyplomatycznymi otrzymał przydział do III/5 Dywizjonu 151 Eskadry Myśliwskiej stacjonującego na lotnisku Porubanek w okolicach Wilna gdzie służył do września 1938 roku. Od października do grudnia 1938 roku kształcił się na kursie instruktorów pilotów w Dęblinie, Radomiu i Warszawie.
Od stycznia do marca 1939 roku służył ponownie w 151 Eskadrze Myśliwskiej 5 Pułku Lotniczego w Wilnie. Następnie został przeniesiony w stopniu kaprala, na stanowisko pilota instruktora, do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie gdzie od kwietnia do czerwca 1939 szkolił podchorążych pierwszego rocznika. Od lipca 1939 roku kontynuował służbę pilota instruktora w Wyższej Szkole Pilotażu w Ułężu.    
Swój pierwszy lot bojowy Zdzisław Górecki wykonał 3 września na samolocie PZL P.7. Misja polegała na locie patrolowym na osłonę Dęblina. Piloci nie spotkali wówczas samolotów wroga, a jedynie zostali ostrzelani przez własną artylerię. 4 września piloci Grupy Ułęż wobec niemożliwości prowadzenia dalszej walski otrzymali rozkaz ewakuacji na Wschód, najpierw do Kowla. Kpr. pil. Zdzisław Górecki wraz z dwoma mechanikami st. szer. Janem Monetą i kpr. Franciszkiem Wawersichem, wsiedli do samolotu Lublin R. XIIIF i ruszyli w drogę. Spod Kowla polecieli pod Dubno, a stamtąd ruszyli na Czerniowce i Tarnopol.
W drodze na Tarnopol, Zdzisławowi skończyła się mapa, wylądował więc nieopodal drogi aby spytać przemieszczających się nią żołnierzy o kierunek na Tarnopol, a potem wystartował w dalszą drogę. niestety w zbiornikach samolotu było bardzo mało paliwa, przez co Górecki musiał lądować z wyłączonym silnikiem w miejscowości Białka pod Tarnopolem. Po załatwieniu benzyny w dalszą drogę lotnicy ruszyli 17 września.
Niedługo po starcie zaatakowały ich trzy sowieckie myśliwce. Samolot został uszkodzony i zapalony, jeden z lotników ranny. Zdzisławowi Góreckiemu udało się jednak bezpiecznie wylądować uszkodzoną maszyną w terenie przygodnym. Po lądowaniu lotnicy wydostali się z płonącego samolotu i ukryli przed atakującymi ciągle sowietami w głębokich koleinach pobliskiej drogi. Tamci w końcu jednak dali za wygraną i odlecieli. po jakimś czasie, lotników do wsi zabrał przejeżdżający bryczką ksiądz. Ostatecznie nie udało im się dotrzeć do Rumunii i ewakuować do Francji czy Wielkiej Brytanii, pozostali w kraju, a Zdzisław Górecki wrócił do Kazimierza Dolnego. Tutaj od listopada 1939 do marca 1943 roku pracował w kamieniołomach, a od kwietnia do października 1943 roku jako księgowy w mleczarni w Pożogu.    
Podczas okupacji Zdzisław Górecki był żołnierzem ZWZ i AK w oddziałach Jana Targosińskiego "Hektora" i Bolesława Frańczaka "Argila", działających na Lubelszczyźnie. Przyjął pseudonim "Płaszczak". Z powodu swojej wiedzy lotniczej brał udział wpodejmowaniu alianckich zrzutów, angażował się też w tajne nauczanie. W wyniku swojej konspiracyjnej działalności otrzymał awans na podporucznika, został również przedstawiony do Krzyża Walecznych. Po wkroczeniu Armii Czerwonej, Górecki ujawnił się i w sierpniu 1944 roku zgłosił do 2 Armii Wojska Polskiego. Zajmował się tam organizacją lotnictwa, poszukiwał wśród żołnierzy byłych pilotów i mechaników. Nie trwało to jednak długo. Sowiecki kontrwywiad odkrył, że Górecki był żołnierzem AK. Z tego powodu Zdzisław najpierw 6 listopada 1944 roku został internowany w obozie w Skrobowie pod Lubartowem, a następnie został wywieziony do Stalinogorska. Tam przez 3 lata i 2 miesiące pracował w sowieckich obozach pracy. Do kraju wrócił 9 grudnia 1947 roku. W styczniu 1948 roku podął pracę w Rejonie Dróg Wodnych w Puławach. Niedługo potem otrzymał polecenie zgłoszenia się do Dowództwa Wojsk Lotniczych, gdzie zaproponowano mu powrót na stanowisko instruktora pilota w Oficerskiej Szkole Lotniczej Wojska Polskiego w Dęblinie. Od marca 1948 do listopada 1953 roku był kolejno, instruktorem pilotem, dowódcą klucza, zastępcą dowódcy do spraw pilotażu i dowódcą eskadry. Wyszkolił wielu znanych pilotów. Pięciu z nich po latach zostało generałami, m.in. gen. dyw. pil. Tytus Krawczyc, gen. bryg. pil. Józef Kowalski, gen. bryg. pil. Jerzy Łagoda i gen. bryg. pil. Franciszek Kamiński. 14 czerwca 1951 roku Zdzisław Górecki otrzymał awans na stopień kapitana, niestety dwa lata później w 1953 roku z powodów politycznych został zwolniony z wojska. Od lipca 1954 do listopada 1955 pracował jako kierownik zmiany wierceń w Hydrobudowie Warszawa. W 1955 roku w wyniku rozpoczynającej się odwilży politycznej, udało mu się wrócić do latania. Jako jeden z kilku pilotów w skali kraju został zaangażowany w tworzenie Zespołów Lotnictwa Sanitarnego. Zostało mu powierzone zadanie stworzenia Lubelskiego Zespół Lotnictwa Sanitarnego, którego główne lotnisko znajdowało się i nadal znajduje w Radawcu pod Lublinem. Zdzisław Górecki jako pilot Lotniczego Pogotowia Ratunkowego pracował przez 19 lat, od grudnia 1955 do października 1974 roku. Po odejściu na emeryturę dalej był związany z Aeroklubem Lubelskim w Radawcu oraz Lubelskim Klubem Seniorów Lotnictwa. Łącznie podczas swojej kariery lotniczej wylatał 10 000 godzin na rozmaitych typach samolotów. Płk pil. Zdzisław Górecki odszedł 12 lutego 2007 roku w wieku 102 lat i 6 miesięcy. Jest pochowany na cmentarzu parafialnym w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą. Pogrzeb odbył się z pełnym honorowym ceremoniałem wojskowym, dodatkowo uświetniony został przelotem Zespołu Akrobacyjnego Polskich Sił Powietrznych Biało-Czerwone Iskry. Grób płk pil. Zdzisława Góreckiego przyozdabia śmigło lotnicze, które zostało tam umieszczone na jego życzenie, jeszcze za życia.    
    
Marcin Arbuz
Gallery
Fotka Fotka