Search the resting place of Polish airmen

The database contains 7847 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Stanisław
Chałupa



Lista Krzystka Updated: 2011-12-30
Official Number
P-1300

Rank
polski: kpt.pil./302 DM/
brytyjski: F/Lt

Date of birth
1915-01-14

Date of death
2004-04-24

Cemetery
mapa
Kraków, Bieżanowska - Cmentarz Prokocim
Wsp. 50.022014, 20.006956

Grave
Kwatera II Rząd 9 Miejsce 1
Photo of grave

Country
Polska

Period
The post war period

Source
"Polskie Siły Powietrzne..." T.J. i Anna Krzystek     
Życiorys: www.polishairforce.pl/chalupa.htm     
    
Urodził się 14 stycznia 1915 roku w miejscowości Zaraz (Zalas, obecnie gm. Krzeszowice) w powiecie chrzanowskim. Po maturze w 1935 roku w IX Państwowym Gimnazjum w Chrzanowie zgłosił się 20 września do wojska. Odbył kurs unitarnym w SPRA, III Dyon, 9 bateria. Trzeciego stycznia 1936 roku rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Trzeciego maja 1936 roku awansował do stopnia kaprala podchorążego. 15 sierpnia został plutonowym. Rok później był już sierżantem. Latem 1938 roku przeszedł kurs specjalizacji myśliwskiej w Grudziądzu. 15 października został promowany i jako absolwent XI promocji, otrzymał stopień oficerski. Tegoż samego dnia otrzymał przydział do 2 Pułku Lotniczego, gdzie rozpoczął służbę w 123 eskadrze myśliwskiej.     
27 sierpnia wraz z całą eskadrą przeniesiony został do IV Dywizjonu, w ramach uzupełnienia Brygady Pościgowej, mającej bronić Warszawy. Trzeciego września wraz z ppor. Kawnikiem i podchorążym Kratke zestrzelił Chałupa niemiecki samolot. Typu nie udało się niestety ustalić. 17 września o godzinie 17, na rozkaz gen. Zająca odleciał do Czerniowiec w Rumunii.     
13 grudnia 1939 roku dotarł do bazy Lyon-Bron we Francji. Miał dużo szczęścia, ponieważ trafił do tzw. Grupy Montpellier. Piątego stycznia 1940 roku cała grupa, 21 lotników, stawiła się w Lyon-Bron gotowa do wyjazdu. Wyjazd do Montpellier nastąpił dwa dni później. 20 stycznia ukończył Chałupa kurs teoretyczny i rozpoczął loty w I eskadrze. Odbył ogółem 21 lotów w czasie trzech godzin. Zakończył szkolenie 15 lutego i powrócił do Lyonu. Następnie był na prawie miesięcznym urlopie, po którym 6 marca kontynuował szkolenie. 27 marca odbyło się pożegnanie pilotów, udających się do francuskich GC na staż.     
Podporucznik Chałupa trafił do klucza porucznika Brzezińskiego, który miał rozpocząć służbę u boku GC I/2. Wraz z kluczem przydzielono go do 1 Eskadry "de Guynemer". 30 marca rozpoczął pracę bojową. 10 maja stoczył pierwszą walkę z niemieckimi Junkersami Ju 88. 11 maja około godziny 12.30 stoczył walkę nad lotniskiem Toul-Ochey z pięcioma Junkersami Ju 88 i wraz z plutonowym Bedą uszkodzili jednego z hitlerowskich bombowców. 17 maja podczas lotu trafiony został jego samolot i musiał lądować przymusowo. Odniesiona kontuzja wyeliminowała go z lotów do 22 maja. Drugiego czerwca wraz z 11 pilotami francuskimi zestrzelił Heinkela He 111. Piątego czerwca zestrzelił w okolicach Chaumont Messerschmitta Me 109. O godzinie 19.45 natknął się na ugrupowanie Junkersów Ju 87 i jednego z nich zestrzelił. 16 czerwca przeleciał wraz z jednostką na lotnisko Lyon-Mions. Następnego Polacy udali się do St.Jean de Luz. Dotarli tam 21 czerwca. Po zaokrętowaniu się na statek dotarli do Liverpoolu. Ppor. Chałupa otrzymał za udział w walkach nad Francją Croix de Guerre.     
Po przydzieleniu numer P.1300 i przeszkoleniu, trafił 23 lipca do 302. Dywizjonu Myśliwskiego stacjonującego ówcześnie w Leconfield. 21 sierpnia zgłosił prawdopodobne zestrzelenie Junkersa Ju 88. Podczas walki jego samolot został uszkodzony i pilot lądował przymusowo, kontuzja której się nabawił po pewnym czasie uniemożliwiła mu latanie. Mimo tego 15 września zestrzelił jednego Dorniera Do 17 na pewno i jednego prawdopodobnie. Oto meldunek pilota po locie (PRO AIR, sygn. 50/116, k. 10.):     
O godz. 12.10 po działach artylerii spostrzegłem formację bombowców nieprzyjacielskich Do-17 lub Do-215 lecących pod kursem &360 stopni, który następnie zakrętem w lewo zmienił kurs na 180 stopni. Kolor samolotu ciemny. Atakowałem dce klucza 2 w składzie Składronu. Po oddaniu 3 serii strzałów (po około 3 sek każda) z odległości od 250 do 30 m spostrzegłem dym z lewego silnika n. samolot poszedł do dołu. Po odejściu lewym skrętem zobaczyłem drugi Do-17, do którego strzelałem z 3/4 z góry z lewej strony (2 serie około 3 sek.), odległość około 100 m. Po strzałach widziałem dym a następnie płomień z lewego silnika i 2 ludzi załogi, którzy wyskoczyli na spadochronach. Samolot paląc się zaczął schodzić w dół, wówczas jeden z naszych pilotów obciął mu statecznik własnym skrzydłem. Nieprzyjaciel strzelał z górnej wieżyczki. Miejsce ataku południowo- zachodnia część Londynu.     
Pierwszego lutego 1941 roku otrzymał Srebrny Krzyż Virtuti Militari. 30 lipca 1940 roku przeniesiono go do Operation Room 302. dywizjonu. 24 czerwca 1944 roku rozpoczął pracę w 16 SFTS w Newton. 30 stycznia 1945 otrzymał przydział do 3 (O) AFU na kurs nawigacji, po którym powrócił do Newton jako instruktor nawigacji. 25 września 1946 przeszedł do Holding Unit, 9 listopada do 6 RU. 30 grudnia został zdemobilizowany. 31 października 1947 otrzymał Krzyż Walecznych. Pozostał po wojnie na emigracji. W latach dziewięćdziesiątych powrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie. Zmarł 24 kwietnia 2004 roku.