Search the resting place of Polish airmen

The database contains 7715 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

KAROL
EBERHARDT



Updated: 2011-12-30
Official Number
PSP

Rank
polski: mjr pil./1 SS/
brytyjski: S/Ldr

Date of birth
1900-07-15

Date of death
1940-10-04

Cemetery
mapa
Cranwell (St. Andrew) Churchyard
Wsp. 53.036813, -0.461578

Grave
War Graves Plot 2 Row B Grave 15.
Photo of grave

Country
Wielka Brytania

Period
World War II

Source
"Księga lotników polskich" O. Cumft, H.K. Kujawa    
"Ku czci..." Zbiorowa    
"Polskie Siły Powietrzne..." T.J. i Anna Krzystek     
www.polishairforce.pl/eberhardt.html     
    
Karol Eberhardt urodził się w Warszawie 15 lipca 1900 r. Tu w syrenim grodzie uczył się w rodzinnym domu i Szkole Realne. Mając lat osiemnaście wstąpił jako ochotnik do właśnie co powstającego Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do pułku artylerii. Po przeszkoleniu jako rekrut Karol został przeniesiony do Szkoły Podoficerów Artylerii w Rembertowie. Po ukończeniu nauki znów znalazł się w pułku artylerii. Będąc w stopniu podoficerskim w dowód uznania jego wykształcenia i zaangażowania w naukę został wytypowany do dalszej nauki w wojsku. Tak przed nim otworzyła się kariera zawodowego oficera. Na jej początku znalazł się w Poznaniu. Uczył się rzemiosła artyleryjskiego w Szkole Podchorążych Artylerii. Z niej po sześciomiesięcznym kursie już jako podchorąży znalazł się w baterii zapasowej pułku artylerii Legionów. Będąc w niej otrzymał promocję oficerską. Na początku sierpnia 1920 r. objął dowodzenie jednego z plutonów baterii pułku. Będąc artylerzystą trafił na front wojny polsko - rosyjskiej. Brał udział między innymi w walkach o Warszawę. Po wojnie został odkomenderowany na kurs instruktorów wychowania fizycznego do Centralnej Szkoły Wojskowej Gimnastyki i Sportów w Poznaniu.    
    
W 1926 r. zgłosił się do lotnictwa. 10 września rozpoczął kurs aplikacyjny dla oficerów innych rodzajów broni przy 4 Pułku Lotniczym w Toruniu. 2 listopada został przeniesiony na szkolenie praktyczne do Bydgoszczy do Centralnej Szkoły Podoficerów Pilotów. Tu przeszkolił się w pilotażu podstawowym. Pod koniec maja 1937 r. z powodu urazu, którego doznał w czasie ćwiczeń znalazł się w szpitalu. Hospitalizowany ukończył kurs rozpoczęty w mieście nad Brdą. 11 czerwca 1927 r. został przeniesiony do korpusu oficerów lotnictwa z przydziałem do eskadry niszczycielskiej nocnej 1 Pułku Lotniczego. Stacjonował w rodzinnym mieście. Od 24 kwietnia 1928 r. równolegle do obowiązków pilota był wyznaczony do pełnienia funkcji, adiutanta Dywizjonu Szkolnego. 1 września 1928 r. został przeniesiony do eskadry treningowej 1 Pułku Lotniczego. Przez blisko pewien czas był pełniącym .obowiązki dowódcy tej eskadry. 1 października 1929 r. wrócił do eskadry niszczycielskiej nocnej. 25 listopada 1930 r. został przesunięty na stanowisko zastępcy oficera mobilizacyjnego swojego pułku lotniczego. 9 maja 1931 r. odszedł na staż do dowództwa 1 Grupy Aeronautycznej. 1 sierpnia 1932 r. został mianowany II oficerem sztabu 1 Grupy Aeronautycznej. 9 sierpnia 1934 r. rozpoczął kurs unitarny dla kapitanów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Po zakończeniu tego wrócił do służby liniowej. 4 grudnia 1934 r. objął dowodzenie plutonem w eskadrze towarzyszącej. Na początku 1935 r. rozpoczął w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie kurs dowódców eskadr. Z chwilą ukończenia tego w marcu 1935 r. wrócił obejmując dowodzenie plutonem w znanej już sobie eskadrze. Od 17 października 1936 r. aż do końca października 1937 r. był pełniącym obowiązki dowódcy eskadry. 1 listopada 1937 r. został wyznaczony na pełniącego obowiązki dowódcy dywizjonu towarzyszącego. Od 22 listopada 1938 r. był jego dowódcą dyonu. 19 marca 1939 r. awansował na stopień majora. W sierpniu 1939 r. w wyniku rozkazów mobilizacyjnych objął dowodzenie kompanią obsługi węzła lotnisk nr 21. W pamiętnym wrześniu 1939 r. to jego ludzie byli odpowiedzialni za przygotowywanie lądowisk polowych dla samolotów z Brygady Bombowej. 19 września przeszedł granicę Polski z Rumunią. Został internowany i osadzony w obozie. Uciekł z tego. Przez Balczik tak samo jak inni lotnicy udał się za bronią do Francji. Dotarł do niej drogą morską. 20 listopada wyokrętował się w Marsylii. Na francuskiej ziemi początkowo został przydzielony do polskiej lotniczej bazy na lotnisku Lyon - Bron. Przez krótki czas przebywał na stażu sztabowym w dowództwie francuskiego IV Region Aerienne Aix-en-Provence. Po kapitulacji sojuszniczej Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Na Wyspie Ostatniej Nadziei znalazł się 27 czerwca 1940 r. Tu trafił do Bazy Sił Powietrznych w Blackpool. 23 sierpnia 1940 r. został przeniesiony do szkoły łączności 1 Signal School. Nie był jedynym polskim pilotem przechodzącym takie szkolenie. Z racji wieku i stopnia został mianowany starszym polskiej grupy. 4 października 1940 r. wystartował do lotu treningowego w warunkach ograniczonej widoczności. Chwilę po starcie doszło do zderzenia z inną maszyną wykonującą podobny lot. Samolot Polaka wpadł w korkociąg i rozbił się. Major Karol Eberhardt został pochowany na cmentarzu w Cranwell.    
    
    
Opracowanie Konrad RYDOŁOWSKI