Search the resting place of Polish airmen

The database contains 7269 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Władysław
Gnyś



Updated: 2011-12-30
Official Number
P-1298

Rank
polski: mjr pil./302 DM/
brytyjski: S/Ldr

Date of birth
1910-08-24

Date of death
2000-02-28

Cemetery
mapa
Beamsville - Mount Osborne Cemetery
Wsp. 43.162712, -79.481624

Grave
Rodzinny;
Photo of grave

Country
Kanada

Period
The post war period

Source
"Polskie Siły Powietrzne..." T.j. i Anna Krzystek    
"Pierwsze spotkanie" Barbara Simmons-Gnyś    
Zdjęcie: Stefan Gnyś    
www.polishairforce.pl/gnys.html     
    
Władysław Gnyś urodził się w m. Sarnów (przedwojennej gminie, obecnie gmina Gniewoszów) w rodzinie Jana i Marianny Gnysiów (W. Grudniak).    
    
Władysław Gnyś urodził się 24 sierpnia 1910 r. na Kielecczyźnie. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Sarnach a następnie w Radomiu. Po ukończeniu szkół powrócił do rodzinnego domu. Na jesieni 1931 r. zgłosił się do wojska. W tym czasie uczył się wieczorowo do matury. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości został skierowany do Grudziądza na kurs pilotażu. Z chwilą jego ukończenia otrzymał przydział do pułku lotniczego w Toruniu. W 1937 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. W połowie czerwca 1939 r. został przydzielony do pułku lotniczego w Krakowie. 1 września 1939 r. w godzinach rannych wystartował z dowódcą na przechwycenie wracającej niemieckiej wyprawy bombowej. Chwilę po starcie samolot kapitana Medweckiego został zestrzelony. Niemiec uzyskał pierwsze powietrzne zwycięstwo w II wojnie światowej. Gnyś został sam w powietrzu. Ratował się ucieczką. Nie przerywał jednak swojego zadania. W okolicach Olkusza doszło do spotkania z dwoma bombowcami wroga. Nawiązał z nimi walkę. Zwyciężył w niej. Był pierwszym Polakiem który zestrzelił Niemca tej wojny. 17 września zachorował. Został ewakuowany do Rumunii. Gdy wyzdrowiał przez Bukareszt dostał się do portu nad Morzem Czarnym. Tu się zaokrętował się na statek i przez Bejrut popłynął do Francji. Znalazł się z kolegami w Marsylii. Należał do tych szczęśliwców, którzy zostali skierowani na przeszkolenie. Po jego ukończeniu zaczął loty bojowe. 12 maja 1940 r. otrzymał podobne zadnie do wykonywanego w Polsce. Zaatakował pojedynczego Henkla. Uszkodził go. 16 maja lecąc z kolegami ( trójka pilotów ) zestrzelił niemiecki samolot. Ponieważ trzech strzelało do jednego przyznano każdemu 1/3 zwycięstwa. 25 maja doszło do starcia z liczniejszym przeciwnikiem. Straty własne jeden samolot i 1/3 zwycięstwa. Po stracie dowódcy, dowodzenie kluczem przypadło Władkowi. Latał z nim do końca działań pod niebem Francji. 21 czerwca odpłynął do Oranu aby znaleźć się w Casablance. Z niej na pokładzie statku dopłynął do Gibraltaru i dalej na Wyspę Ostatniej Nadziei. Po pobycie w Blackpool w połowie sierpnia 1940 r. trafił do polskiego dywizjonu myśliwskiego. 30 stycznia 1942 r. przeszedł do pracy w naziemnym stanowisku dowodzenia dywizjonami 302 i 303. W grudniu 1942 r. powrócił do lotów z 302 dywizjonem. W lutym 1943 r. został przeniesiony do 316 dywizjonu na dowódcę eskadry. Od sierpnia 1943 r. latał jako dowódca eskadry w 309 Dywizjonie ?Ziemi Czerwińskiej". W październiku 1943 r. został przydzielony do sztabu 84 Grupy Myśliwskiej. Z dniem 27 sierpnia 1944 r. objął dowodzenie 317 Dywizjonu ?Wileńskim?. Tego samego dnia poprowadził swoich myśliwców na Rouen we Francji. Gdy atakował jego samolot został uszkodzony. Musiał przymusowo lądować poza Wyspą. Już na ziemi został ostrzelany przez hitlerowców. Jeden z wystrzelonych pocisków okazał się celny. Rannego Niemcy zabrali do szpitala. Próba wyjęcia kuli skończyła się niepowodzeniem. Z chwilą wycofywania się wojsk niemieckich znalazł się w ewakuowanym przez nich szpitalu. Ocalenie znalazł po akcji miejscowego ruchu oporu. Partyzanci przekazali go oddziałom angielskim. Na pokładzie samolotu został przetransportowany do szpitala w Wielkiej Brytanii. Jako rekonwalescent rozpoczął naukę w Wyższej Szkoły Lotniczej. Tam zastał koniec wojny. Nie wrócił Polski. Odmówił propozycji pozostania w RAF. Z chwilą demobilizacji wyjechał do Kanady. Zamieszkał na wsi. W 1951 r. przeprowadził się do miasta. Podjął pracę w zakładach samochodowych W 1965 r. po raz pierwszy odwiedził Polskę. Drugi raz gościł w Polsce w 1996 r. Zaproszony został przez prezesa Klubu Seniorów Lotnictwa w Katowicach. Odwiedził nie tylko rodzinne strony. Wrócił do miejsc nad którymi walczył. W czasie pobytu w Olkuszu został jego honorowym obywatelem. Dwa lata później był gościem prezydenta Kwaśniewskiego. Zmarł 28 lutego 2000 r. Pochowany został w Kanadzie.    
Opracowanie: Konrad RYDOŁOWSKI
Gallery
Fotka Fotka Fotka Fotka