Search the resting place of Polish airmen

The database contains 8473 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Bernard
Tomaszuk



Updated: 2013-02-22
Rank
por.obs.

Date of birth
1907-08-24

Date of death
1972-08-04

Cemetery
mapa
Warszawa, Powązkowska - Powązki Stare
Wsp. 52.253356, 20.977879

Grave
Kwatera 49;Rzad 4; Miejsce 4,5
Photo of grave

Country
Polska

Period
The post war period

Source
Informacja i zdjęcie: cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=17110     
Zdjęcie i biogram lotnika: Agata Wasilewska    
    
Bernard Tomaszuk urodził się 24.08/06.09.1907 w osadzie fabrycznej Parafijówka, w guberni czernihowskiej jako syn Daniela Michała Tomaszuka i Eugenii Korsak. Jego ojciec był kowalem w miejscowej fabryce (cukrown)?, matka zajmowała się domem. Był najstarszy z ośmiorga dzieci Tomaszuków. Żył 65 lat, zmarł w Warszawie 04.08.1972, jest pochowany na Starych Powązkach [cywilnych] (kwatera 49U, rząd 4, wzdłuż muru).    
Przed wybuchem I wojny światowej rodzina wróciła do Polski, na Podlasie. Zamieszkali w rodzinnej wsi matki, w Patkowie (obecnie pow. łosicki).     
Bernard, po ukończeniu kilku klas szkoły powszechnej na wsi,od września 1919 roku rozpoczął naukę w gimnazjum im. Hetmana Żółkiewskiego w Siedlcach. Świadectwo dojrzałości uzyskał 28.05.1929 roku. W latach 1923-1928 odbył szkolenie w organizacji Przysposobienie Wojskowe, biorąc udział w kilkutygodniowych letnich kursach Hufców Szkolnych (Leśna pod Baranowiczami, 2 x Fronołów n/Bugiem, Mielnik n/Bugiem, Wilno), poczynając od stopnia szeregowca, potem plutonowy i szef kompanii.    
Od jesieni 1929 do czerwca 1930 uczestniczył w kursie unitarnym w Szkole Podchorążych Piechoty w Różanie, następnie w latach 1930-1932 uczył się w Szkole Podchorążych Lotnictwaw Dęblinie. Ukończył ją 11.08.1932, uzyskując 16 lokatę na 52 i został mianowany podporucznikiem w korpusie oficerów lotnictwa, z przydziałem do 1 pułku lotniczego w Warszawie, w stopniu ppor. obserwator eskadry. 1 stycznia 1935 roku awansował na stopień porucznika, dalej służąc w tym pułku.     
Jesienią 1935 r. skierowano go na 9-miesięczny kurs wychowania fizycznego w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego na Bielanach. Szkoła nosiła imię Józefa Piłsudskiego. Po ukończeniu kursu złożył podanie o przyjęcie do Wyższej Szkoły Wojennej i z 1 sierpnia 1936 został powołany do 30 pp na 6-miesięczną praktykę dowodzenia plutonem i kompanią piechoty, wymaganą dla kandydatów WSWoj. Następnie od lutego 1937 do marca 1938 służył w 1 pułku lotniczym jako dowódca plutonu towarzyszącego, skąd został skierowany na praktykę dowodzenia w 28 kompanii łączności w Dęblinie, w 28 pułku artylerii lekkiej w Zajezierzu k/Dęblina, 36 pp w Warszawie, w 1 pułku szwoleżerów w Warszawie.    
Od października 1938 do końca czerwca 1939 był słuchaczem pierwszego roku WSWoj. Następnie został odkomenderowany do Wielkopolskiej Brygady Kawalerii na etat sztabowy, gdzie przebywał od 4 lipca do wybuchu wojny z Niemcami. 1 września 1939 r. dowódca Brygady gen. Roman Abraham nie pozwolił mu wracać do Warszawy i zadecydował, iż ma pozostać w brygadzie na stanowisku oficera wywiadowczego.     
Bernard Tomaszuk wziął udział we wszystkich bitwach toczonych przez Wielkopolską Brygadę Kawalerii w składzie Armii Poznań, m.in. w bitwie nad Bzurą, następnie w obronie Warszawy.     
W Warszawie dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w dwóch oflagach:     
- 15.10.1939-24.06.1940 - oflag XI C w Brunszwiku,    
- 24.06.1940-30.01.1945 - oflag II C w Woldenbergu.    
Woldenberg (dzisiejszy Dobiegniew w woj. lubuskim) leży około 50 km od Gorzowa Wlkp. Był to największy obóz dla polskich jeńców wojennych, głównie oficerów WP, zajmował obszar ok. 25 ha. Przez ponad 5 lat istnienia obozu przetrzymywano w nim ponad 6 tys. polskich oficerów i podoficerów uczestniczących w kampanii wrześniowej i Powstaniu Warszawskim.     
W oflagach Bernard uczył się języków niemieckiego i angielskiego,co mógł potem wykorzystać w pracy zawodowej. Uczęszczał na wykłady o charakterze gospodarczym. Był słuchaczem studium ekonomicznego.Ukończył kurs księgowości, budowlany i spółdzielczy. Należał do koła słuchaczy WSWojn. - starszym był kpt. Jerzy Palęcki oraz do koła oficerów dyplomowanych, gdzie starszym był płk Starejko.     
Został odznaczony Krzyżem Walecznych.    
W lutym 1949 roku w Warszawie ożenił się z Erną Czeczot, którą znał sprzed wojny. Mieli jednego syna Witolda, już nie żyje.    
Po wojnie władza ludowa nie pozwoliła mu pracować w dotychczasowym zawodzie pilota ze względu na to, iż przebywał w niemieckim obozie i podejrzewano go, że może być szpiegiem. Pracował w Warszawie w różnych instytucjach, m.in. był dyrektorem lotniska Okęcie, pracował tam jako tłumacz.    
    
Gallery
Fotka