Search the resting place of Polish airmen

The database contains 7840 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Aleksander
Maisner



Lista Krzystka Updated: 2013-02-25
Official Number
P-2938

Rank
polski: ppor.pil./1 SPTU/
brytyjski: AVM

Date of birth
1921-07-26

Date of death
2008-12-21

Cemetery
Grave
Photo of grave

Country
Wielka Brytania

Period
The post war period

Source
Informacja: via Krzysztof Michalski     
www.polishairforce.pl/maisner.html     
    
    
Aleksander Maisner urodził się z dala od Polski w niemieckim portowym mieście Hamburgu 26 lipca 1921 r. Gdy miał 5 lat znalazł się w rodzinnym kraju swojego ojca. Matka Niemka została w swojej ojczyźnie. Aleksander uczył się w częstochowskim Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza. Po zdaniu egzaminów maturalnych zamierzał kontynuować dalszą naukę na Politechnice Warszawskiej. Młodzieńcze marzenia przerwał wybuch II wojny światowej. Po kapitulacji stolicy chciał walczyć nie w konspiracji a szeregach Wojska Polskiego, które biło się w sojuszniczej Francji. Dlatego usiłował rzecz jasna nielegalnie przekroczyć granicę Polski z Rumunią. Czynił to bez powodzenia. Za drugim podejściem został zatrzymany przez czerwonoarmistów i aresztowany. Wyrokiem sądu został skazany na 8 lat ciężkich robót. Karę miał odbywać w obozie pracy na Syberii. Na wolność wyszedł po dwóch latach odsiadki po podpisaniu układu Sikorski ? Majski. Pierwsze kroki rzecz jasna skierował do powstającej w ZSRR Armii Polskiej. Trafił do 5 Pułku Artylerii Lekkiej. Będąc artylerzystą został odkomenderowano na kurs podchorążych do Centrum Wyszkolenia Artylerii. Po ewakuacji oddziałów polskich na Bliski Wschód dalej pełnił służbę w artylerii. Nie za bardzo jednak widział się w tej broni. W drugiej połowie 1942 r. zgłosił się jako ochotnik do Polskich Siłach Powietrznych. Pod koniec tego samego roku wyruszył do Wielkiej Brytanii. Na Wyspie Ostatniej Nadziei zameldował się w maju 1943 r. Po przejściu niezbędnych badań lekarskich został zakwalifikowany do personelu latającego. 1 czerwca 1943 r. rozpoczął kurs teoretyczny w jednostce ACTC w Hucknall. Po jego ukończeniu przeszedł następny w 12 ITW w Brighton. Z tego trafił do szkoły pilotażu początkowego w 25 EFTS w Hucknall. Pod koniec czerwca 1944 r. otrzymał przydział do szkoły pilotażu początkowego 16 SFTS w Newton. Po wymaganym urlopie 20 grudnia 1944 r. zameldował się na stacji RAF Cark z przydziałem do jednostki wyszkolenia pilotów sztabowych 1 SPTU . 1 stycznia 1945 r. został promowany na stopień podporucznika. Od 7 marca 1945 r. służył jako pilot sztabowy jednostki szkolnej obserwatorów 3 ( O ) AFU w Halfpenny Green. Od listopada 1945 r. zajmował podobne stanowisko w szkole nawigatorów 6 ANS w Jurby na Isle of Man. Do nowej Polski po zakończonej wojnie nie wrócił. W 1946 r. zdecydował się na podjęcie służby w Royal Air Force. Był przydzielony do załóg lotnictwa transportowego. Służył w Wielkiej Brytanii i Bliskim Wschodzie. W 1950 r. został przeniesiony grupy lotników stacjonujących w Egipcie. Objął dowodzenie kluczem samolotów transportowych. Brał udział w działaniach wojsk brytyjskich w konflikcie sueskim z 1956 r. To on odpowiadał za szkolenie swoich kolegów w lotach na nowym sprzęcie. W 1960 r. został oddelegowany do służby w Royal New Zealand Air Force. Tu był odpowiedzialny za szkolenie pilotów. Przez 3 lata służył w sztabowej szkole Royal Air Force Staff College a następne trzy latach ( 1965-1968 ) w brytyjskim Ministry of Defence jako zastępca dyrektora ds. planowania odpowiadał za opracowanie planów operacyjnych brytyjskich sił lotniczych poza granicami kraju. Do 30 marca 1971 r.był ostatnim dowódcą jednej z brytyjskich baz lotniczych Royal Air Force na Singapurze. Po powrocie z Azji do Wielkiej Brytanii powołany został na zastępcą komendanta ds. wyszkolenia w Royal Air Force College Cranwell. Ostatnie lata służby spędził na pracy w Ministry of Defence będąc między innymi szefem kadr RAF. Od 1977 r. przebywał na emeryturze. Bez wątpienia był jedynym Polakiem, który doszedł do stopnia generała brygady RAF. Jako emeryt pracował w firmie Reed International. Z niej przeszedł do Industry and Parliament Trust. Udzielał się społecznie. Pełnił funkcję przewodniczącego oddziału British Legion i członka władz Shiplake College. 12 czerwca 1982 r. został wybrany dożywotnim prezesem Stowarzyszenia Lotników Polskich. Funkcję tę sprawował przez blisko dwadzieścia lat. Po rozwiązaniu Stowarzyszenia został przewodniczącym Fundacji Stowarzyszenia Lotników Polskich. W grudniu 1990 r. uczestniczył w ceremonii przekazania przez prezydenta na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego insygniów prezydenckich Lechowi Wałęsie. Aleksander Maisner zmarł w Salisbury 21 grudnia 2008 r. Został pochowany na cmentarzu w Shiplake.    
    
    
Konrad RYDOŁOWSKI