Search the resting place of Polish airmen

The database contains 7539 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

STANISŁAW
JAŚKOWIAK



Lista Krzystka Updated: 2014-10-14
Official Number
784729

Rank
polski: plut.pil./8 SFTS RAF/
brytyjski: Cpl

Date of birth
1914-09-17

Date of death
1941-06-15

Cemetery
mapa
Montrose (Sleepyhillock) Cemetery
Wsp. 56.721872, -2.486108

Grave
RAF No 1 Plot Sec. 7 Class C Grave 82.
Photo of grave

Country
Wielka Brytania

Period
World War II

Source
"Polskie Siły Powietrzne..." T.J. i Anna Krzystek
Zdjęcia: Marek Moga    
Zdjęcia lotnika: Piotr Krzysztof Marszałek    
    
Piotr Krzysztof Marszałek    
Uniwersytet Wrocławski    
    
Biogram Stanisława Jaśkowiaka    
    
Stanisław Jaśkowiak urodził się 17 września 1914 r. w Essen, w jednym z większych ośrodków przemysłowych Niemiec, gdzie przebywali rodzice pracując w zakładach metalurgicznych Kruppa. Rodzina powróciła do Polski w 1920 r. Naukę rozpoczął w Szkole Powszechnej w Jarocinie we wrześniu 1922 r., którą ukończył w czerwcu 1929 r. Rodziców nie było stać na dalsze kształcenie. Młody Stanisław nie chciał być dla nich ciężarem i rozpoczął naukę zawodu u mistrza kominiarskiego Romana Sobiejewskiego we Wrześni. W czasie terminowania ukończył dwuletnią szkołę zawodową z wynikiem bardzo dobrym, ale egzaminu czeladniczego nie złożył. W latach późniejszych nadal praktykował w zawodzie kominiarskim m. in. u mistrza Paskalskiego w Gnieźnie i z zamiłowaniem oddawał się temu zawodowi, jak później sam pisał. Ostatecznie egzamin czeladniczy złożył 11 kwietnia 1935 r. Poza pracą zawodową interesował się wieloma dyscyplinami sportowymi. Własnoręcznie wykonał narty, na których zjeżdżał z rozrzuconych po okolicach Jarocina pagórkach. Skonstruował też kajak, którym spłynął rzekami Prosna i Warta. W latach 1934-1936 boksował zawodniczo w barwach jarocińskiego Harcerskiego Klubu Sportowego. W owym czasie należał do najsilniejszego składu i reprezentował go w wadze piórkowej. Trzy dni po zdaniu egzaminu czeladniczego 14 kwietnia 1935 r. stoczył zwycięską walkę z Piątkiem, zawodnikiem poznańskiego "Sokoła".  Był jednocześnie trenerem swojego klubu. Jednak największą jego pasją było latanie. Za zaoszczędzone pieniądze opłacił kurs pilota szybowcowego. Wykazane wówczas talent i umiejętności zyskały uznanie, dzięki któremu zakwalifikował się na bezpłatny dwumiesięczny kurs pilota motorowego, który ukończył z wynikiem bardzo dobrym 25 czerwca 1935 r. w ośrodku Przysposobienia Wojskowego Lotników w Lublinku pod Łodzią. Po powrocie podejmuje ponownie pracę kominiarską tym razem u mistrza Biniakowskiego w Książu Wielkopolskim. Dnia 14 grudnia 1936 r. wstąpił do wojska i odbywał służbę w 3 Pułku Lotniczym na Ławicy w Poznaniu. W latach 1937 - 1938 odbył szereg kursów w swoim macierzystym pułku. W okresie od 3 stycznia do 13 kwietnia 1937 r. kurs obsługi samolotu, w okresie od 14 kwietnia do 28 czerwca 1937 r. Szkołę Podoficerską, a w okresie od 1 września 1937 r. do 15 października 1938 r. kurs pilotażu. W dniu 28 sierpnia 1938 r. awansował na starszego szeregowca, a w dniu 11 listopada 1938 r. otrzymał stopnień kaprala pilota. Po ogłoszonej 23 sierpnia 1939 r. mobilizacji lotnictwa z dniem 28 sierpnia został przeniesiony do eskadry zapasowej Bazy nr 3, jak nazwano zmobilizowane pułki lotnicze. O świcie 31 sierpnia eskadra zapasowa przeniosła się na lotnisko polowe w Mierzewie koło Gniezna. W dniu wybuchu II wojny światowej 1 września 1939 r. eskadra podlegała dowódcy lotnictwa Armii "Poznań". Z nią też przesuwała się w kierunku na Warszawę. Około 5 września eskadra zapasowa wylądowała na Polu Mokotowskim w Warszawie. Od 6 września 1939 r. otrzymał przydział do eskadry łącznikowej Bazy nr 1, dowodzonej przez por. pil. Jana Michałowskiego, oddanej do dyspozycji Naczelnego Dowódcy Lotnictwa z miejscem postoju w Podlesiu, na południe od Brześcia, a od 12 września 1939 r., na rozkaz por. pil. Jana Michałowskiego, pełnił obowiązki pilota łącznikowego gen. Stanisława Ujejskiego, szafa Sztabu Naczelnego Dowódcy Lotnictwa, z miejscem postoju w Denysowie koło Brzeżan.W dniu 16 września 1939 r. gen. Ujejski nakazał odlot na lotnisko w Stasinie, niedaleko Kołomyji. W dniu następnym wszyscy otrzymują rozkaz przekroczenia granicy rumuńskiej. Stanisław Jaśkowiak prawdopodobnie znajdował się w rzucie kołowym i dlatego nie zdążył przekroczyć granicy przed jej zamknięciem, podobnie jak wielu innych lotników z tego plutonu. Prawdopodobnie też przez kilka dni ukrywał w okolicy przejścia granicznego. W dniu 22 września dostał się do niewoli sowieckiej. Po tygodniu wymknął się strażnikom niezbyt dokładnie pilnującym wziętych do niewoli Polaków. Następnie przez kilka tygodni przebywał w rejonie Kołomyji - Śniatynia - Kut, próbując przedostać się na stronę rumuńską. W tym czasie jednak, wobec nieustannego przekraczania granicy przez polskich żołnierzy i cywilów była ona mocno strzeżona od strony sowieckiej i rumuńskiej. W dniu 17 listopada 1939 r. o godz. 2.00 w nocy podjął próbę przekroczenia granicy rumuńskiej, przepływając rzekę Czeremosz, w okolicach miejscowości Kniazie nieco na zachód od Załucza, lecz został zatrzymany przez patrol rumuński. Przez miesiąc przebywał w areszcie, a następnie odesłano go do obozu dla internowanych w Constancy. W dniach 22-29 grudnia 1939 r. przechodzi przez areszt i obóz dla internowanych w Bukareszcie, skąd 30 grudnia wrócił do Constancy na Punkt Zborny. W dniu 5 stycznia 1940 r. został zamustrowany na pokład statku "Dor de mare" (?) i odbył tygodniową podróż do Bejrutu w Libanie. Przez następne dwa tygodnie oczekiwał tam w Punkcie Zbornym na wyjazd do Francji. Do Marsylii przybył 2 lutego na pokładzie statku "Patria" i początkowo przebywał w Punkcie Zbornym w Carpiagne niedaleko tego portowego miasta, a następnie od 11 lutego 1940 r. w Lotniczej Stacji Zbornej w Septfonds, ok. 150 km. na północ od Tuluzy, niedaleko miasta Caussade, gdzie został zweryfikowany jako podoficer zawodowy. Po upadku Francji w czerwcu 1940 r. ewakuował się przez Oran w Algierii na wyspy brytyjskie. Do Anglii przybył 27 czerwca 1940 r. i początkowo został ulokowany w Obozie Lotników Polskich w Kircham. Tam też 11 listopada 1940 r. awansował na plutonowego zawodowego. W dniu 31 grudnia 1940 r. został przydzielony do IV Dywizjonu Centrum Wyszkolenia Ziemnego w Blackpool. Po utworzeniu w początkach 1941 r. Polskiej Szkoły Pilotażu Wstępnego w Hucknall został do niej odkomenderowany 19 maja tego roku. Tydzień później 25 maja wrócił jednak do Obozu Lotników Polskich w Blackpool, z tym jednak, że służbowo i gospodarczo podlegał dowódcy 8 FTS, brytyjskiej szkoły pilotażu wstępnego, w Montrose w Szkocji. W międzyczasie od 2 stycznia 1941 r. odbywał teoretyczny kurs pilotażu w Blackpool, który pomyślnie ukończył 4 czerwca 1941 r. W dniu 15 czerwca 1941 r. odbywał lot treningowy na samolocie typu Miles Masters. Z niewiadomych przyczyn maszyna spadła i rozbiła się. Pilot zginął na miejscu. Został pochowany na cmentarzu Sleepyhillock w Montrose, sekcja 7, grób 82.    
    
Biogram opracowano na podstawie dokumentów znajdujących się w archiwach Instytutu Polskiego i Muzeum Sikorskiego w Londynie, brytyjskiego Ministerstwa Obrony w Londynie oraz archiwum autora.
Gallery
Fotka Fotka