Search the resting place of Polish airmen

The database contains 8241 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Jerzy Henryk Karol
Teisseyre



Lista Krzystka Updated: 2014-06-27
Official Number
P-0312

Rank
polski: por.of.techn.

brytyjski: P/O

Date of birth
1902-11-26

Date of death
1988-06-13

Cemetery
Grave
P14_R6_Nr17_Nr18
Photo of grave

Country
Polska

Period
The post war period

Source
Informacja: cmentarze24.pl/smetna     
Zdjęcie: kmim.wm.pwr.edu.pl/immt/instytut-materialoznawstwa-i-mechaniki-technicznej/pracownicy/osobowosci/jerzy-henryk-teisseyre/     
    
Jerzy Teisseyre urodził się we Lwowie 26 listopada 1902 r. we Lwowie. Tu spędził dzieciństwo i młodość. Nim zdążył otrzymać większą wiedzę w gimnazjum wybuchła I wojna światowa. Gdy się skończyła w listopadzie 1918 r. poszedł do wojska by walczyć o granicę Polski na wschodzie. W 1921 r. zdał maturę i rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. Studiował na Wydziale Mechanicznym. W 1925 r. wyjechał do Poznania. Tu w Wielkopolsce rozpoczął pracę w biurze konstrukcyjnym Wielkopolskiej Wytwórni Samolotów "Samolot". Pracował nad projektem samolotu Sp - I.     
Wiosną 1926 r. odebrał dyplom na uczelni w swoim rodzinnym Lwowie. I z nim wyjechał na staż do Francji. Pracował jako robotnik w fabrykach silników lotniczych Gnôme - Rhône, Lorraine-Dietrich i Hispano-Suiza. Nie zaprzestawał pogłębiać swojej edukacji. Po zakończonej pracy studiował na paryskiej Sorbonie. Do Polski w połowie 1928 r. Został samodzielnym konstruktorem w Zakładach Mechanicznych Plage & Laśkiewicz w Lublinie. Jego przełożonym był inżynier Jerzy Rudlicki.     
Teisseyre pracował nad projektem samolotu pasażerskiego Lublin R - XI. Był także współtwórcą samolotu Lublin R - XII. Mało kto chyba wie, że przyłożył ręki do konstrukcji samolotu sportowego Lubelskiego Klubu Lotniczego. Tak zrodził się jego LKL - 2.    
W lipcu 1930 r. porzucił Lublin i przeniósł się do Podlaskiej Wytwórni Samolotów w Białej Podlaskiej. Tu zaproponowano mu stanowisko szefa biura obliczeniowego. Powierzono również kierowanie badaniami w powstałym tunelu aerodynamicznym. Współuczestniczył w badaniach samolotu łącznikowego PWS - 6 i dwóch samolotów pasażerskich PWS - 20 bis oraz PWS - 21. Spędził w Białej Podlaskiej trzy lata. Nie zmarnował ich. Przed odejściem bral udział w pracach nad modelem samolotu pocztowo - pasażerskiego PWS - 54.    
Pracując w Białej Podlaskiej zaprojektował z inżynierem Augustem Bobkiem - Zdaniewskim nowatorskie rozwiązanie opuszczanego w locie usterzenia kierunkowego. Wynalazek został w 1934 r. opatentowany w polskim Urzędzie Patentowym. Natomiast dwa lata później rozszerzony na wyłączność między innymi w Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech a nawet w USA.     
Jerzy nie tylko żył pracą zawodową. Działał w istniejącym przy wytwórni Klubie Lotniczym Patronował sekcji konstruktorów - amatorów. Był nawet prezesem zarządu. KL PWS. Należał do współorganizatorów Lubelsko - Podlaskich Zimowych Zawodów Lotniczych     
Po przeniesieniu do Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie w nowym miejscu powierzono mu stanowisko zastępcy kierownika grupy konstrukcyjnej. Nadzorował prace nad PZL - 30. Projektantem tego samolotu był inżynier Zbysław Ciołkosz. Po rezygnacji z zmówienia przez PLL LOT konstrukcja została przerobiona na samolot bombowy. Natomiast Teisseyre po dwóch latach przepracowanych w Warszawie trafił do znanego sobie Lublina. Bliżej znalazł się w Lubelskiej Wytwórni Samolotów. Został szefem biura konstrukcyjnego. To za jego czasu zrodził się LWS - 6 "Żubr".    
W 1933 r. zainteresował się nowinką techniczną jako były wiatrakowce. Poświęcił im kilka artykułów w Skrzydlatej Polsce. Przyczyniły się one do tego, że Polska zakupiła w Wielkiej Brytanii i sprowadziła wiatrakowca Cierva C - 30. O jego przydatności w Polsce miały zadecydować badania przeprowadzone w Instytucie Technicznym Lotnictwa. Wyniki ich zostały opublikowane przez Jerzego w "Wiadomościach Technicznych Lotnictwa".     
Po przeniesieniu do Lublina Jerzy Teisseyre z Władysławem Fiszdonem przystąpił do prac konstrukcyjnych nad opracowaniem zaprojektowanego przez Zbysława Ciołkosza samolotu obserwacyjnego. Był to LWS - 3 "Mewa". Pracując w Lublinie skonstruował jeszcze dwa samoloty. Tylko jeden doczekał się budowy. Był nim samolot sanitarny LWS - 2.    
Wojna. Nie został w okupowanej Polsce. Przez Rumunię ruszył do Francji. Tu od lutego do czerwca 1940 r. pracował w fabryce samolotów w Tuluzie. Z chwilą nabrania pewności, że spadkobiercy Napoleona Bonaparte ulegną wojskom III Rzeszy, ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Tu na Wyspie Ostatniej Nadziei został powołany do wojska. Trafił do służby technicznej w polskim lotnictwie wojskowym. Po podpisaniu umowy między władzami polskimi, brytyjskimi i tureckimi został oddelegowany do pracy w tureckim przemyśle lotniczym. Był szefem biura konstrukcyjnego zakładów lotniczych pod Ankarą. Dodatkowym zajęciem były wykłady na Politechnice w Stambule. Dzięki niemu i kilku sobie podobnych naszych rodaków na których czele stał Teisseyre w ciągu pięciu lat zostało zaprojektowanych i zbudowanych sześć samolotów. Cztery były jego konstrukcjami.    
W przeciwieństwie do inżyniera Ciołkosza wrócił po wojnie do Polski. W kwietniu 1947 r. rozpoczął pracę w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego we Wrocławiu. Był szefem produkcji a następnie kierował Wydzielona Grupa Konstrukcyjna CSS. Ta powstała z warszawskiego Centralnego Studium Samolotów. Zespół zajmował się opracowaniem dokumentacji dla samolotu LWD "Junak 2". Ten chyba już zapomniany przez młodsze pokolenie był produkowany w Warszawie przez Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjną Warszawa - Okęcie. W tamte dni tam nad Odrą powstała między innymi dokumentacja samolotu komunikacyjnego i transportowego CSS - 15. Znajdował nie tylko czas aby pochylać się nad deską kreślarską. Podobnie jak w czasie wojny prowadził wykłady dla grupy lotniczej Wydziału Mechanicznego Politechniki Wrocławskiej.     
W grudniu 1949 r. to on przeprowadził adaptację wersji lądowej bardzo popularnego amerykańskiego samolotu Piper L-4 "Cub" na wersję wodną ( koła zastępowały pływaki ). Po utworzeniu na Politechnice Wrocławskiej Wydziału Lotniczego został jego dziekanem. W 1955 r. otrzymał tytuł docenta. W 1957 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W międzyczasie odszedł z Wrocławia. Przeprowadził się do Mielca. Tu powstała nowa Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego. Został jej doradcą naukowym.    
W wieku 62 lat wyjechał z Polski za granicą. Podjął pracę w Afryce. Pracował przez dwa lata jako wykładowca na Uniwersytecie Technicznym w Ghanie. Po powrocie do Polski kierował zakładem pojazdów samochodowych Politechniki Wrocławskiej. W 1968 r. otrzymał nominację na profesora zwyczajnego. W 1973 r. odszedł na emeryturę. Nie spędzał czasu na rozmyślaniach o przeszłości. Udzielał się na Politechnice Wrocławskiej. Zmarł 13 czerwca 1988 r.    
Konrad RYDOŁOWSKI