Search the resting place of Polish airmen

The database contains 6410 names of Polish airmen buried in military cemeteries around the world..

How do I search?
Please enter the name in the box below. It is not necessary to mention all the names of airmen.If you enter first three letters the application will prompt you the names of airmen. To access the details select the airmen by clicking the mouse on the selected option menu.

Searching for burial sites by name:

Aleksander Kazimierz
Łuczak



Updated: 2014-11-08
Official Number
P-1265

Rank
polski: mjr of.med./305 DB/
brytyjski: S/Ldr

Date of birth
1905-01-10

Date of death
1975-04-09

Cemetery
Grave
Grave Q4/41S
Photo of grave

Country
Wielka Brytania

Period
The post war period

Source
Informacja: Jan Koźmiński.    
Zdjęcia grobu: Andrzej Stanislawski.     
    
Dr. med. Aleksander K. Łuczak /M.D./, Major P.S.P. były wykładowca, naukowiec, kierownik pracowni fizjologicznej Wydziału Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji Centrum Lekarskiego Uniwersytetu New York, członek Związku Nauczycieli Uniwersyteckich U.S.A.     
Dr. A.K. Łuczak /M.D./ urodził się w Wielkopolsce w 1905 roku. Gimnazjum ukończył w Inowrocławiu. Za wzorem rodziców, a szczególnie matki z domu Sławskiej oraz ks, Dziekana Kurzawskiego, posła na Sejm R.2., już od młodych lat pracował w ruchach patriotycznych, był harcerzem R.P., przodownikiem harc., oraz inspektorem obozów harcerskich. Brał udział w powstaniu Wielkopolskim, za co udekorowany został Krzyżem Powstania Wielkopolskiego. Studia lekarskie ukończył z dyplomem doktora w zakresie medycyny na Uniwersytecie im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Ukończył S.P.S. i jako podporucznik -lekarz został przydzielony do IV-go Pułku Legionów Józefa Piłsudskiego. Po rocznej służbie został przeniesiony na samodzielne stanowisko lekarza 15-go Batalionu i Szwadronu Kawalerii K.O.P. W latach 1935 do 37 był naczelnym lekarzem garnizonu Sokółka, komendantem podoficerskiej szkoły sanitarnej, kierownikiem szpitala powiatowego i lekarzem nadleśnictw i tartaku w Czarnej Wsi.    
W roku 1937 przydzielony został do Centrum Badań Lekarskich Lotnictwa oraz do Państwowego Instytutu Higieny w Warszawie. Ogłosił w Przeglądzie Medycyny Lotniczej artykuł p.t."Badania nad zatruciem czteroetylkiem ołowiu w lotnictwie. W dniu rozpoczęcia wojny 1-go września 1939 r. C.B.L.L. ewakuowane zostało do Lwowa, a po przekroczeniu granicy rumuńskiej, lotnictwo polskie walczące bohatersko z przewagą wroga, internowane zostało w malarycznej Tulcji i Bababang. Lekarze polscy dokonywali cudów, ratując chorych szczególnie przy dużym braku chininy. Dzięki dobrej organizacji udało się większości lotników przedostać się do Francji. Ze wszystkich stron świata spieszył strumień Polaków do Francji, by zorganizować wojsko polskie i dalej walczyć z hordami hitlerowskimi. Po upadku Francji przedostało się lotnictwo polskie do Anglii, gdzie lotnictwo myśliwskie dzielnie i bohatersko walczyło już w czasie Walki o Wielką Brytanię - niszcząc około 30 procent samolotów niemieckich. We wrześniu 1940 roku Dr. Łuczak był przydzielony do 305-go polskiego Dywizjonu bombowego im. Józefa Piłsudskiego. Już wkrótce po przeszkoleniu Dywizjon odbywał loty bojowe wraz z innymi polskimi i Royal Air Force dywizjonami bombowymi, bombardując cele wojenne w krajach okupowanych, a niszcząc miasta niemieckie,jak kiedyś Niemcy niszczyli miasta polskie. Często, niestety ponosiło lotnictwo bombowe straty w samolotach, a my ponosiliśmy bolesne straty w załogach, często wśród najbliższych przyjaciół.     
W kwietniu 1942 r. Dr. Łuczak został przydzielony w stopniu Squadron Leadera /majora/ do Royal Air Force Instytutu Medycyny Lotniczej w Farnborough dla doświadczeń i badań w zakresie nowoczesnych urządzeń w lotnictwie, jak ekwipunek lotniczy, maski tlenowe, okulary lotnicze, badania w komorze obniżonego ciśnienia, loty na wysokim pułapie, urządzeń przeciw działaniu przyspieszeń, skoki spadochronowe, możliwość zatrucia dwutlenkiem węgla itd. Jako oficer -lekarz dla polskiego personelu latającego odbywał periodyczne wizytacje dywizjonów polskich z wykładami i dyskusjami na temat ekwipunku lotniczego i urządzeń bezpieczeństwa lotu, Miał również wykłady w Wyższej Szkole Lotniczej.     
Zrobił badania i napisał kilka wartościowych prac naukowych dla Flying Personnel Committee,Air Ministry. Za pracę w Instytucie otrzymał od Secretary of State for Air, Air Ministry, Wyróżnienie. Opublikował on również wiele prac naukowych lotniczo -lekarskich w "Lekarzu Wojskowym" oraz w "Myśli i Skrzydłach Lotniczych". Ukończył kurs spadochronowy.     
W roku 1944 Dr. Łuczak odkomenderowany został do Stanów Zjednoczonych dla zwiedzenia Instytutów Lotniczych i Szkół lotniczo-lekarskich oraz dla zapoznania się z organizacją służby zdrowia armii, lotnictwa i marynarki Stanów Zjednoczonych, celem przyszłej organizacji służby zdrowia po wojnie w Polsce. Równocześnie ukończył on Akademię lotniczo-lekarską Uniwersytetu Lotniczego w Randolph Field,Texas, z dyplomem i otrzymał honorowy tytuł i odznakę lekarza lotniczego U.S.A. Na wniosek Komendanta Szkoły Generała O.O. Benson major Dr. Łuczak wręczył Akademii sztandar polski w imieniu swoim i Stowarzyszenia Lotników Polskich dla zamanifestowania współpracy polsko - amerykańskiej. W roku 1945 Dr. Łuczak wezwany został do powrotu do Anglii, gdzie otrzymał czasowy przydział do R.A.F. ośrodków rehabilitacyjnych, a wkrótce do Szefowstwa Służby Zdrowia w Dowództwie Lotnictwa /Szef Służby Zdrowia Płk. Dr.Antoni Fiumel/ dla zebrania materiału i napisania książki p.t."Polska Medycyna Lotnicza" oraz projektu organizacji służby zdrowia Lotnictwa Polskiego, Szkoły Lotniczo Lekarskiej i Instytutu Medycyny Lotniczej. Dużo działów już zostało opracowanych przez majora Dra. Łuczaka i innych lekarzy lotniczych.     
W lutym 1947 r. Dr. Łuczak został przeniesiony do R.A.F. Korpusu Rozmieszczenia z przydziałem na stanowisko naczelnego lekarza R.A.F. Stacji Melton-Mowbray oraz obozu dla polskich rodzin lotniczych,przybyłych z Polski i innych krajów europejskich. Tę wdzięczną pracę lekarską i społeczną, bardzo potrzebną wobec ich braku znajomości języka angielskiego i miejscowych warunków życiowych, sprawowało 5-ciu lekarzy i dentystka Dr. Ela Stooka. W roku 1946 odbył on kurs w szpitalu dla chorób płucnych i gruźlicy Brompton,Institute of Cardiology, Institute of Neurology, a w roku 1948 ukończył studia w Postgraduate Medical, School University of London, a w roku 1949 pracował jako ordynator w szpitalach St. Stephens i St. Charles, W latach 1940 do 1945, był ordynatorem i zastępcą dyrektora szpitala dla chorych płucnych i gruźlicy "The Royal National Sanatorium., B-mouth. W latach wojennych i po wojnie Dr. Łuczak był członkiem Komitetu Związku Lekarzy Polskich, członkiem Rady Stowarzyszenia Lotników Polskich, członkiem Zarządu Anglo-Polskiego Towarzystwa, członkiem Klubu S.P.S. W roku 1952 urządził na czele komitetu międzyorganizacyjnego Zjazd Polonii w południowej Anglii z udziałem wybitnych polskich i angielskich osobistości.     
W maju 1955 roku Dr. Łuczak wyemigrował wraz z żoną, Monicą z domu Amstrong do Stanów Zjednoczonych, gdzie po rocznym pobycie w Los Angeles, California, osiedlił się w New Yorku. Tutaj żona wkrótce została zaangażowana do Sekretariatu United Nations w charakterze wyższej urzędniczki i tłumaczki angielsko-francuskiej, gdzie przebywała do czasów - 1966r. Dr. Łuczek został przyjęty do Centrum Lekarskiego Uniwersytetu New York, G.M.H., na stanowisko ordynatora i instruktora oddziału chorych na rozedmę płucną, Parkinsona i poliomyelitis. Równocześnie ukończył studia w Postgraduate Medical School, Wydział Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji. Napisał pracę habilitacyjną o problemach rehabilitacyjnych rozedmy płucnej i wydatkowania energii w czasie rehabilitacji rozedmy płucnej i innych chorób płucnych, jako też Syndromu Parkinsona oraz chorych z paraliżem połowicznym /hemiplegia/ oraz chorych z utratą nogi poniżej kolana i powyżej kolana w czasie ambulacji rehabilitacyjnej. Poza tym napisał wraz z profesorem Albert Haas, M.D. liczne prace w zakresie rehabilitacji emphysemy w różnych językach, między innymi w Polskim Tygodniku Lekarskim w Warszawie. Jako kierownik pracowni fizjologicznej przeprowadzał badania wysokości wydatkowania energii wraz z zawartością tlenu tętniczego i badań spirometrycznych. Otrzymał tytuł naukowca, prowadził wykłady z otrzymanych wyników lokalnie i na konwencjach. Zaliczony został do grona stałych członków fakultetu nauczycielskiego oraz - został członkiem Związku Nauczycieli Uniwersyteckich U.S.A. Z profesorem Howard, A. Rusk,M.D, dyrektorem Instytutu Medycyny Rehabilitacyjnej i Wydziału Rehabilitacji oraz z Michael M. Dacso, M.D. dyrektorem Medycyny Rehabilitacyjnej     
Dr. Łuczak,M.D. napisał liczne prace naukowe na temat wydatkowania energii w czasie rehabilitacji hemiplegików oraz chorych z utratą kończyn dolnych i chorych z syndromem Parkin-sona, w Postgraduate Medicine i innych, jedna praca o zużytkowaniu energii ogłoszona była w Polskim Tygodniku Lekarskim w Warszawie. W czerwcu 1966 r. na skutek zawału serca Dr. Łuczak podał się na emeryturę i opuścił Wydział Rehabilitacji Uniwersytetu New Yorku. W listach pożegnalnych profesor Howard A. Rusk, M.D. dyrektor Instytutu i profesor katedry Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji Uniwersytetu New Yorku oraz profesor Michael M.Dacso, M.D. dyrektor G.M.H. piszą: "Z wielkim żalem, po wielu latach oddanej pracy w Centrum Lekarskim Uniwersytetu New Yorku dowiadujemy Się, że stan zdrowia nie pozwała Koledze na dalszą pracę na Uniwersytecie. Wyrażamy nasze osobiste oraz członków fakultetu wykładowego podziękowanie za tak wielki wkład do pracy pionierskiej w dniach rozpoczęcia naukowych badań fizjologicznych w rehabilitacji. Zawsze uważaliśmy Się za fortunnych, że mieliśmy Kolegę, który dzielił z nami wiedzę i doświadczenie nabyte w Anglii i w Stanach Zjednoczonych. Dziękujemy za tak sumienną kliniczną i doświadczalną pracę, która przyczyniła się do rozbudowy pracy scholastycznej naszego wydziału. Przyjaźń wspólna zawsze będzie dla nas cenna i poważana".     
    
Dr. med. Wł. Lewin, M.D. Centrum Lekarskiego Uniwersytetu w New Yorku     
Gallery
Fotka